هنگامی که دل کسی را می شکنی ،صدای شکستنش را خوب بخاطر بسپار... تا هنگامی که دلت راشکستند رو به آسمان فریاد نزنی خدایا !!! به کدامین گناه...! سخنی بسیار زیبا و پرمعناست وحتما شنیده اید که : سخنی که از دل بر اید لا جرم بر دل نشیند ،این سخن نیز خیلی به دلم نشست . واقعا چرا بعضی ها به خودشان اجازه می دهند اینقدر راحت وآسان مثل آب خوردن دل دیگران را بشکنند آبرو وحیثییت وغرورشان رو لگدکوب کنند هر چه انگ وتهمت وافترا که بلدند رو بزنند واز همه بدتر نه تنها منتظر عقوبتش نیستند بلکه پیروزمندانه وفاتحانه دردلشان عروسی هم به پا می کنندوخوشحال وبا افتخار می گویند :حقش بود.دیدی چی جوری حالش روگرفتم ؟ حقش رو کف دستش گذاشتم. آیا اینها ازخدا نمی ترسند؟آیا از آخرعاقبت اه دل یک مظوم دلشکسته خبر ندارند؟ آه سوزانی که اگراز دل مظلوم برخیزد بسان آتشی شعله ور وسوزان خرمن ودودمان ظالم رو به آتش می کشد وهستی اش را بر باد می دهد. عجیب اینجاست که چنین افراد فراموشکار هم میشند یعنی وقتی همان بلایی رو که سردیگران آوردند سرخودشان می اید چنان قیافه حق به جانب می گیرند ومظوم نمایی می کنند واز عالم وادم وحتی از خدا شاکی می شوند که هر نداند فکر می کند اینها بدبخترین وبیچاره ترین آدمهای روی زمینند وچه ظلم واجحافی در حق این بندگان خدا شده است . آیا اینها واقعا نمی فهمند یا خودشون رو به نفهمی می زنند؟انسان شاید بتواند به راحتی دیگران رو فریب دهد اما فرب دادن خودش محال است . پس تا می توانیم خیلی مراقب اعمال وحرفهامون باشیم تا مبادا سخنی یا حرکتی از جانب ما خدای نکرده موجب آزار وشکستن دل کسی شود واین سخن رو همیشه به خاطر داشته باشیم که:تاتوانی دلی به دست اور ،دل شکستن هنر نمی باشد